Skip to main content.
“Wat vinden anderen van R&M?”

Nog meer ingezonden stukken!

Door Jaco

Het past allemaal niet op 1 pagina! Dus nog meer ingezonden stukken:

A happy family is but an earlier heaven

Door Martijn

Trouwen is het samensmelten van een ideaal. Althans dat was nog zo tijdens de Apeldoornse jaren zeventig. Verzuiling of niet, het sociale leven speelde zich af in of rond de kerk. Trouwen had nog een wezenlijk doel en dan nog het liefst met iemand van dezelfde kerk. Maar de NCRV van toen is de Talpa van vandaag. Bevrijd door de beatmuziek, flower power en punkbeweging blijken de idealen van het trouwen vandaag de dag ver te zoeken. In mijn ogen een nadelig bij-effect van de opkomst van het socialisme en kapitalisme in de vorige eeuw.

Gelukkig hadden mijn ouders nooit tijd om over deze wereldse zaken na te denken. Want niet lang na de trouwerij was mijn grote broer op komst. Dan blijkt al gauw dat het huwelijk echt serieus werken betekent. Komt er brood op de plank? Genoeg om er nog eentje bij te krijgen! Ik was er, maar omdat we de foto’s mistten moest er ook nog een zusje bij. Eindelijk een compleet gezin, maar wat een opoffering. Ze willen allemaal aandacht, sporten, muziek maken en vooral heel hard muziek luisteren, afstuderen, ruzie maken en lekker eten. Is dit nou wat je van een huwelijk voorstelt? Een kind wat je op zaterdag om 7 uur s’ochtends wakker maakt, omdat hij denkt dat hij zijn duim afgehakt heeft. Een kind wat je de hele dag moet zoeken als je hem meeneemt naar de dierentuin. Een kind wat kieskeurig op eten blijft en denkt dat zijn ouders altijd klaarstaan. Nee, jullie hebben nooit echt de tijd genomen om zo oppervlakkig over het gezin na te denken. Want er is hier op aarde niets wat dichterbij het goddelijke komt dan het gezin. Die zelfopoffering van jullie is zeer bewust ondergeschikt aan een hoger belang. We zijn een onderdeel van een groter geheel dan louter onszelf.

Wat is het dan een troost om te ontdekken dat Jaco, Ans en ik ook eens aan die zelfopoffering moeten geloven. Jaco heeft het tot jullie plezier al flink te pakken en voor Ans en mij geldt wellicht dat goed voorbeeld doet volgen.

Ik bewonder het idee dat er mensen zijn die het zo lang en goed met elkaar kunnen vinden. Jullie zijn een levenslustig voorbeeld! En ik wordt dagelijks gerustgesteld over het feit dat jullie zo veel genieten van en met elkaar. We blijven aandacht vragen, maar wees gerust, er komt veel liefde voor terug.

Vriendinnetje

Door Wiarda

In maart 1993, precies 13 jaar voordat Tobias geboren werd, kwam ik voor het eerst naar Apeldoorn als “het vriendinnetje van...” Jaco schoof de schuifpui opzij en zei tegen Ronald en Mariet:” Dit is ze dus!” en vlak daarna zei Jaco:”Tjee, de vorige keer dat ik hier was, had je nog een snor” Ik heb Ronald dus alleen snor-loos gekend. En Rosina Wachtmeister bleek geen huisvriendin ondanks haar werk aan de muur. Welkom bij de familie van Duivenboden op nummer 129! Martijn zwom in 1993 nog veel en zat op de MDS. Ans was nog veel kleiner; die zat in groep 8 van de basisschool. Gek idee: Naomi zit nu in groep 1. Zelf had ik toen nog heel lang haar en ik hielp Ans een vlecht of staart met haar haar maken. We waren toen lekker aan het optutten, want Mariet vierde die dag haar 42ste verjaardag met familie en vrienden. Dus de hele familie kwam! En ik was voor het eerst bij mijn schoonfamilie. Het was een sprong in het diepe, maar dan had ik wel gelijk de hele familie gehad. Ik weet natuurlijk niet meer precies wie er waren, maar in ieder geval waren Marion , Nico en Yvonne er. Van de vrienden waren er in ieder geval Tineke, Jan, Bert en Dineke. Bij het schrijven van deze namen realiseer ik me weer hoeveel er kan veranderen in 13 jaar tijd. Ik weet nog dat ik na dat feestje midden in de nacht heb staan af te wassen met Mariet en dat ik toen dacht: Misschien wordt zij wel mijn schoonmoeder?? Grappig dat ik dat dacht. Want zij is inderdaad mijn schoonmoeder geworden, ook al is het niet officieel met bruiloft beklonken, tot verdriet van onze ouders. Na dat eerste weekend zijn we nog vele weekenden in Apeldoorn geweest. Met de trein natuurlijk de eerste jaren omdat we toen nog studeerden. Later met onze eerste kleine witte Peu. Inmiddels rijden we een grote gele Peu en kom ik nog steeds heel graag naar Ronald en Mariet. We hebben goede gesprekken met elkaar, we kunnen samen lachen en huilen, we steunen elkaar wanneer we het moeilijk hebben, we genieten samen van lekkere wijn en heerlijk eten, we hebben interesse voor elkaars bezigheden, de kinderen hebben het heerlijk bij opa en oma A en voelen zichzelf bij hen. Ook al ben ik nu zelf moeder, ik ervaar de bezoeken en contacten met “Apeldoorn”/”jouw ouders”/Ronald en Mariet als heel warm. Een tweede familie die ik er bij heb gekregen. Dank jullie wel!

Waar zijn ze?

Danny leert de familie kennen (en andersom)

Door Danny

Zomer 2002.

Danny is een lange tijd in het buitenland geweest en is blij Ans weer te zien in het koude kikkerlandje. Zo blij dat Danny Ans wel vaker wil zien. Gelukkig blijkt Ans dit ook zo te voelen. Van blij samen zijn, handjes vasthouden, kusjes geven en vervolgens nog wat prive-achtige aangelegenheden belanden Danny en Ans in een mooie relatie!

Steeds vaker kwam Danny aan het Rakkersveld over de vloer. In het begin dronk Danny een bakkie thee mee, later biertjes en andere alcoholische versnaperingen. Koeken, chips en hartige snacks ontbraken natuurlijk ook nooit. Van een simpel gesprek over hoe de dag was tot serieuzere gesprekken. In het begin verliet Danny netjes tegen bedtijd het huis aan het Rakkersveld, later ging Danny met een brede glimlach mee naar Ans d’r slaapkamer. Toen nog aan het Rakkersveld. Uiteindelijk bleef Danny rustig tot diep in de nacht met Mariet lekker klessebessen…Serieus met een knipoog en vooral gezellig!



Serieus met een knipoog

Danny merkt al snel dat het gezellig toefen is aan het Rakkersveld, Mariet staat altijd klaar met koffie en/of thee, Ronald mag graag filosoferen over van alles en nog wat. Sigaartje erbij en een (niet te koud) biertje. Met Mariet bespreekt Danny het feit dat dochter en moeder erg op elkaar lijken, met Ronald praat Danny over de Renault 4CV.



Danny, zal deze foto scherp zijn?

Uiteraard is de onderlinge band alleen nog maar gegroeid in de loop der jaren. Nu komt Danny niet alleen aan het Rakkersveld over de vloer maar komen Ronald en Mariet ook bij Danny en Ans’ paleisje aan de Waterkamer. Want die hebben sinds 2005 een eigen stek. Ook gaan Ronald en Danny zo nu en dan samen op stap. Bepakt met de digitale camera om als ware paparazzi van alles en nog wat op de gevoelige plaat vast te leggen. Iets waar ze beide veel plezier aan beleven.

Het mag duidelijk zijn dat het zo samen een gezellige club is waarvan Danny hoopt dat dit nog heel lang zo mag voort zetten.